පොඩි හාමුදුරුවන්ගේ කාමරේ ගිනිගත්ත හැටි

අපේ දහම් පාසලෙන් පොසොන් පෝයට පොසොන් කූඩුවක් හැදුවා [වෙසක් කූඩුවක් නෙමෙයි] ඉතින් මේ මාසේ මුල ඉදන්ම කට්ටීය පන්සලේ ඉදන් කුඩුව හදන වැඩවල යෙදිලා හිටියා. වැඩ කටයුතු පටන් ගන්නේ කොහොමත් හැන්දෑවට. ළමයි ඉස්කෝලේ ගිහින් ගිහින් හැන්දෑවට එද්දී ගුරුවරු රස්සාවලට ගිහින් හැන්දෑවට පන්සලට ආවා මේ වැඩේ කරන්න. පන්සලේ ඉන්න පොඩි හාමුදුරුවරු දෙනම වෙන රාහුල හාමුදුරුවොයි, කාශ්‍යප හාමුදුරුවොයි මේ වැඩේට මාර සප් එකක් තමා දුන්නේ.


ඉතින් දැන් සති දෙකකට විතර කලින් දවසක අපි රෑ කුඩුවේ වැඩ කර කර ඉද්දි තේ ටිකක් බිව්වොත් හොඳයි කියලා හිතලා පන්සලේ වැඩ කටයුතුවලට ඉන්න තරිඳු මල්ලිට කිව්වා තේ ටිකක් හදන්න කියලා. තේ හදන්න පහළට ගිය [අපේ පන්සල තට්ටු විදිහට තමා තියෙන්නේ. චෛත්‍යය උඩම මළුවේ, බෝධිය ඊළඟ මළුවේ පල්ලෙහාටම වෙන්න තමා ආවාසය, දාන ශාලව එහෙම තියෙන්නේ] තරිඳු මල්ලි එක පාරටම කෑ ගහන්න ගත්තා "රාහුල හාමුදුරුවෝ ටෝච් එකක් ගේන්න" කියලා.

ඒ ගමන් ආයි කෑ ගහන්න ගත්තා "රාහුල හාමුදුරුවෝ පොල්ලක් ගේන්න" කියලා.

අපිටත් හිතාගන්න බැහැ මොකක්ද එක කියලා. සර්පයෙක් කෑවද ? හොරෙක් ඇවිත්ද මොකද දන්නේ නැහැනේ. අපි පල්ලෙහාට දුවන් යද්දී රාහුල හාමුදුරුවන්ගේ කාමරෙන් දුම් දානවා. කාමරේ lock කරලා තිබ්බේ. තරිඳු මල්ලි පොල්ලක් ගේන්න කියලා තියෙන්නේ කාමරේ දොර කඩන්න.

රාහුල හාමුදුරුවෝ කලබලේට දුවන් එද්දී යතුර වැටිලා. මේක නිසා අපි දොර කඩන්න යද්දී කාශ්‍යප පොඩි හාමුදුරුවෝ කකුලෙන් ගහලා දොර කැඩුවා [කොහොමත් ඒ හාමුදුරුවන්ට කරාතේ උණක් තියෙනවා] කාමරේ පොත් රාක්කේ ගිනි ගන්නවා. ඒක සිවිලිම ගාවට වෙනකම් තියෙන නිසා සිවිලිමත් ගිනි ගන්න යන්නේ.


කට්ටිය ටැප් එක ගාව ඉදන් පෝලිමක් හැදිලා වතුර භාජනවලට පුරෝ පුරෝ අතින් අතින් pass කරලා ගින්න නිවනවා. ඒ අතර වාරේ උඩ මළුවේ තිබ්බ හෝස් එක ගෙනල්ලා ටැප් එකට හයි කරලා ගින්න නිවන්න ගත්තා.

අන්තිමට ඉතින් කොහොමින් කොහොම හරි ගින්න නිවාගත්තා. ඊට පස්සේ කාමරේ තිබ්බ බඩු මුට්ටු ටික එළියට ගත්තා. පොත් රාක්කේ එහෙම පොත් ඔක්කොම ගිනි අරන්. පස්සේ මොකෝ ගිනි ගත්තේ කියලා බලද්දී රාහුල හාමුදුරුවෝ කිව්වා විස්තරේ

හාමුදුරුවන්ගේ කාමරේ ලයිට් පත්තු වෙන්නේ නැතුව අවුලක් වෙලා තියෙනවා. හිමින් සැරේ ඒක පොඩ්ඩක් check කරලා බලන්න තමා හාමුදුරුවෝ හිතලා තියෙන්නේ. හැන්දෑ වුණු නිසා හාමුදුරුවෝ පොත් රාක්කේ ඉටි පන්දමක් කරලා තමා කාමරේට එළිය අරන් තියෙන්නේ.

රෑට 7 ට විතර කූඩුව හදන වැඩේට කොල්ලෝ ටික ආපු නිසා හාමුදුරුවෝ කාමරේ lock කරලා කූඩුව හදන පන්සලේ උඩ මළුවට වැඩියා. හාමුදුරුවන්ට කොහොම හරි ඉටි පන්දම නිවලා යන්න අමතක වෙලා. ඒක නිසා තමා ගිනි අරන් තියෙන්නේ. හොඳ වෙලාවට තරිඳු මල්ලි තේ හදන්න පහලට ආවේ. ඒ ආවේ නැත්නම් මුළු ආවාසේම ගිනි ගද්දී තමා අපිට ඕක පේන්නේ.

මේ දවස්වල ආයි හාමුදුරුවන්ගේ කාමරේ හදන කටයුතු කරගෙන යනවා.

අවසන් වශයෙන් කියන්න ඕනේ ඔය කොයි කවුරුත් හරියට සිහියෙන් ඒත් නැත්නම් යෝනිසෝ මනසිකාරයෙන් කටයුතු කරන්න කියලා තමා. යෝනිසෝ මනසිකාරය කියන්නේ එළඹ සිටින සිහිය. ඒ කියන්නේ තමන් දැන් කරන්නේ මේ කාර්යය කියලා අවබෝධයෙන් යුතුව කටයුතු කරන එක. ඒක හැම තිස්සේම වටිනවා. ඒක තියෙනවා නම් අපිට වෙන කරදර හුඟක් අඩුයි.

ප.ලි.: තරිඳු මල්ලී ඒ වෙලේ "රාහුල හාමුදුරුවෝ පොල්ලක් ගේන්න" කියලා කෑ ගහද්දී පන්සල ගාව ගෙවල්වල ඉන්න හුඟක් අය හිතලා තියෙන්නේ පන්සලේ මොකක් හරි රණ්ඩුවක් වෙන්න ඇති කියලා.

අනික් කතාව තමා දැන් කට්ටිය තරිඳු මල්ලීව දැක්කාම "රාහුල හාමුදුරුවෝ ටෝච් එකක් ගේන්න" හරි "රාහුල හාමුදුරුවෝ පොල්ලක් ගේන්න" කියලා කියනවා. එතකොට පොරට යකා නඟිනවා :)

දන් දීම ගැන පරණ කතාවක්

වෙසක් පොසොන් කිව්වාම හුඟක් අයට මතක් වෙන්නේ දන්සල් නේ. ලංකාවේ මිනිස්සුත් දන්සල් දෙනවා කියන්නේ මදි නොකියන්න දෙනවා. ඔය බීම, කෝපි වගේ ජාති දෙන දන්සල්වල බලහත්කාරයෙන් එපා එපා කියද්දිත් ඔය ජාති බොන්න දෙනවා. බත්, නූඩ්ලස් වගේ දන්සල්වලත් කන්නත් දීලා ඔතාගෙන යන්නත් දෙනවා.

ඊයෙත් දන්සල් චාරිකාව ගිහින් ආපුවාම අපේ මිනිස්සුන්ගේ මේ දන් දීමේ ගුණය ගැන හිතද්දී කතාවක් මතක් වුණා. මේ කතාව මම කියෙව්වේ A.L. බෂාම් මහතා විසින් රචනා කරපු "අසිරිමත් ඉන්දියාව" කියන කෘතියෙන්. මේක හින්දු වේද ග්‍රන්ථයකින් උපුටා ගත්ත කතාවක් කියන එකත් මතක් කරන්න ඕනේ.

ප්‍රජාපතී ගෙන් පැවත ගෙන එන දේව, මිනිස්, අසුර කියන කණ්ඩායම් තුන එක කාලයක් තමන්ගේ පියා වුණු ප්‍රජාපතී සමඟ බ්‍රහ්මචාරීන් ලෙස කටයුතු කරලා තියෙනවා. තමන්ගේ පුහුණුව අවසන් කරලා කට්ටිය පිටත් වෙන්න ලෑස්ති වුණා.

මේ වෙලේ දේව කණ්ඩායම " අපේ ආත්මවලට යහපත් යමක් කියන්න මහොත්තමයාණනි" කියලා ප්‍රජාපතීට කිව්වා.
ඒක අහපු ප්‍රජාපතී " ද " කියලා ඇහුවා "ඒක තේරුණාද ?" කියලා.

එතකොට දේව කණ්ඩායම කිව්වා "අපට තේරුණා. ඔබතුමා කිව්වේ දමත්‍ය [දමනය වෙන්න] කියන එකනේ" කියලා.
එතකොට ප්‍රජාපතී කිව්වා " එහෙමයි, ඒක ඔයාලට අවබෝධ වුණා" කියලා.


ඊළඟට මිනිස්සුත් ප්‍රජාපතීගෙන් කලින් ඉල්ලීමම කළාම ආයි පාරක් ප්‍රජාපතී " ද " කිව්වා. ඒ ගමන් ඇහුවා "ඒක තේරුණාද ?" කියලා.
එතකොට මිනිස්සු කිව්වා "අපට තේරුණා. ඔබ කියන්නේ දත්ත [දෙවු/දීම] කියන එකනේ" කියලා.

ඒක අහපු ප්‍රජාපතී කිව්වා "එහෙමයි, ඒක ඔයාලට අවබෝධ වුණා" කියලා.

අසුර කණ්ඩායමත් අර කලින් ප්‍රශ්නේ අහපුවාම ප්‍රජාපති නැවතත් " ද " කියලා ඇහුවා "ඒක තේරුණාද ?" කියලා.
එතකොට අසුරයෝ කිව්වා " අපට තේරුණා. ඔබ කියන්නේ දයධ්වම් [දයා වවු] කියන එකනේ" කියලා.

එතකොට ඒක අහපු ප්‍රජාපතී කිව්වා "එහෙමයි, ඒක ඔයාලට අවබෝධ වුණා" කියලා.

ඉතින් ලෝකයේ නිර්මාපකයා වෙන ප්‍රජාපතී මිනිසාට හුරු කරන්න කිව්වෙත් දන් දීම. ඒ හැරෙන්න පොදුවේ දමනය වීම, දානය, දයාව කියන ඒවා සදාකාලිකව පුහුණු කරන්න ඕනේ කියලා තමයි වේදයේ දක්වන්නේ.

බෞද්ධ ඉගැන්වීම අනුව දානයට ඉතාමත් වැදගත් තැනක් හිමිවෙලා තියෙනවා. ත්‍රිවිධ පුණ්‍ය ක්‍රියා, දස රාජ ධර්ම, සතර සංග්‍රහ වස්තු ආදියේ මුල්ම අංගය ලෙස දානය දක්වා තියෙනවා. දානය ගැන බෞද්ධ ඉගැන්වීම විශාල මාතෘකාවක්. ඒක ගැනත් ඉස්සරහට කතා ආශ්‍රයෙන් කතා කරමුකෝ.

ප.ලි.: පස්සේ කාලේ නම් ඔය දීම කියන එක වෙනත් අර්ථවලිනුත් පාවිච්චි වෙන්න පටන් ගත්තා. ඒක කොච්චර දුර දිග ගියාද කිව්වොත් "වවන්නෝ දිනන්නෝ" කියන කියමනත් වෙනස් කරලා "දෙන්නෝ දිනන්නෝ" කියලා භාවිතා වෙන්න ගත්තා :)

Card දැමීම, Card දමා ගැනීම සහ Card වැටීම

හුඟක් අයට ඇත්ත නමත් එක්ක එක එක තැන්වල එක එක විදිහට කරපු හරි වුණු හරි වැඩ නිසා Card වැටෙනවානේ. කොහොමත් Campus වල හැම කෙනෙක්ටම ආපු ගමන් කරන්නේ Senior Batch එකේ කට්ටිය විසින් card එකක් දාන එකනේ. ඒක ගැන පස්සේ දවසක කියන්නම්කෝ.

ඉතින් මේ තියෙන්නේ මම දන්න කියන කීප දෙනෙක්ට Card වැටුණු, Card හැදුණු, Card දාගත්තු scenes කීපයක්. ගොඩාක් තිබ්බත් අතිශය සභ්‍ය ටික තමා මේ දාලා තියෙන්නේ. තව තියෙනවා ඒවත් පුලු පුලුවන් විදිහට කියලා දාන්නම්කෝ

මුල්ම කතාව වුණේ ගිය සතියේ දහම් පාසලේදී. අපිත් එක්ක දහම් පාසලේ උගන්වන කෙනෙක් ඉන්නවා අපි කියමුකෝ man ට චාමර කියලා. අපේ වයසේමයි. ගමේ ඉන්න කොල්ලන්ගෙයි වැඩිම card ප්‍රමාණයක් හිමි පුද්ගලයා තමා මෙයා. බුවා කොහෙට මොකට සෙට් වුණත් card එකකුත් දාගෙන තමා එතනින් යන්නේ.


ඉතින් ගිය සතියේ දහම් පාසලේ interval එකේදී අපි කෑම කන්න පන්සලේ දාන ශාලාවට ගිය වෙලේ චාමරයගේ අතේ අළුත් phone එකක් තියෙනවා මම දැක්කා. බියගම වෙළෙඳ කලාපේ garment එකක lab එකේ තමා පොර වැඩ කරන්නේ. අතේ මිටේ සල්ලි එහෙමත් වැඩියෙන් ගැවසෙන නිසා මිනිහගේ hobby එක තමා අළුත් අළුත් phone ගන්න එක. හැබැයි ගන්නේ Chinese Phones. සතියෙන් සතිය වගේ phone මාරු කරනවා. මේ සතියෙත් අළුත් phone එකක් අතේ තිබ්බ නිසා මායි චාමරයි අතර වුණු සංවාදය තමා මේ

මම : ෂාහ් සිරා phone එකක් නේ බන්. Blackberry එකක් වගේනේ. කීයක් වුණාද ?

චාමර : සිරා phone එක බන්. 8 ක් විතර ගියා.

මම : උඹ අලුතෙන්මද ගත්තේ ?

චාමර : නැහැ බන් අපේ garment එකේ කොල්ලෙක් ටික දවසක් පාවිච්චි කරපු එකක්.

මම : මචන් මේක චීන එකක්ද ?

චාමර : නැහැ බන් මේක Chinese එකක්

මම : එතකොට Chinese කියන්නේ චීන කියන එක නෙමෙයිද ?

චාමර : ආහ් ඔව් නේ බන්. කලබලේට මතක් වුණේ නැහැ

අන්තිමට පොරගේ අළුත්ම card එක තමා Chinese

----------------------------------------------------------------------------------------


අපේ ඉස්කෝලේ තියෙනවා Library Readers Association කියලා සංගමයක්. ඒකේ කට්ටිය ඉස්කෝලේ Library එකේ වැඩ කටයුතුවලට හෙණ සප් එකක් දෙනවා. ඒක නිසා එයාලට සාමාන්‍ය අයට නැති facilities එහෙමත් තියෙනවා. Library Readers Association එකේ Members ලාට කියන්නේ Reders ලා කියලා. ඉතින් ඒකේ පොරවල් සාමාන්‍යයෙන් interval එකට library එකට වෙලා ඉන්නවා. අපේත් එකෙක් හිටියා Reader කෙනෙක් වුණු.

පොර දවසක් library එකේ ඉද්දී Association එකේ Senior පොරක් අපේ man ගෙන් ඇහුවා " මල්ලී, Reader කෙනෙක්ද ?" කියලා

අපේ එකා කියාපි " නැහැ අයියේ මම පාඨකයෙක්" කියලා

ඉතින් ඒ දවස්වල man ගේ card එක වුණේ පාඨකයා

----------------------------------------------------------------------------------------


මේක වුණේ අපි A/L Logic වලට ගිය තර්ක මැදුරේ. දවසක් අපේ ගුරුතුමිය ගමනක් ගියා අපේ කට්ටියට කරන්න paper එකක් දීලා. අපි ඒක ඉවර කරලා නිකම් ඉන්න නිසා T.V එක දාගත්තා. එදා ටොම් කෲස් ඉන්න The Last Samurai කියන film එක පෙන්නුවා.

ඒකේ ඔය සමුරායිලා යුද්ධවලට යන scene එකකදී අපේ එකෙක් මෙහෙම කිව්වා "ඔය සමුරායිලා යුද්ධ පරදින එක සාධාරණයි බන්"කියලා.

අපි ඇහුවා "මොකද බන් ?" කියලා.

Man කියනවා "බලපන් යුද්දෙකට යද්දී ආවුද ගෙනියන්නේ නැතිව මොන මඟුලටද කොඩි උස්සන් යන්නේ. කොඩි උස්සන් යන්නයි fight කරන්නයි දෙකක් කරන්නේ කොහොමද ? ඒකනේ ඔවුන් පරදින්නේ" කියලා.

ඉතින් එදා ඉදන් පොරගේ card එක සමුරායි

----------------------------------------------------------------------------------------


මේකත් තර්ක මැදුරේම කතාවක්. දවසක් මම කිව්වේ අපේ මලින්ද සර් ගැන කතාවක්. මේකත් පොර ගැනම කතාවක් තමා. මලින්ද දැන් දළුගම ශාන්ත ෆ්‍රැන්සිස් විද්‍යාලයේ A/L Class එකට Logic උගන්වනවා. ඉතින් තර්ක මැදුරේ පරණ set එක මලින්දට card එකක් දැම්මා ෆ්‍රැන්සිස් කියලා. පෙළක් වෙලාවට ෆ්‍රෑන්ක්, ෆ්‍රැන්සි, ෆ්‍රැන්සියා කියලත් කියනවා.

ඒ අස්සේ පොර මුස්ලිම් කෙල්ලෙක් එක්ක පොඩි කතාවක් ගිහින් පස්සේ අපේ එවුන්ටත් ආරංචි වෙලා අපේ set එක මලින්දයාව මුස්ලිම් කළා. දැන් මලින්දයාගේ සම්පූර්ණ නම තමා

" අලි අක්බර් මලින්ද ෆ්‍රැන්සිස් ඛාන්"

ඔක්කොම එක පාර කියන්න බැරි නිසා හුඟක් වෙලාවට කට්ටිය කියන්නේ එක්කෝ ෆ්‍රෑන්ක්, ෆ්‍රැන්සි, ෆ්‍රැන්සියා කියලා ඒත් නැත්නම් ඛාන් කියලා...

අපි මේ මොන විහිළුව කළත් මලින්දයාගේ වැඩේ මෝඩ හිනාවක් දාගෙන ඉන්න එක. මොනවා වුණත් මලින්දයා ඔද මුනියා

----------------------------------------------------------------------------------------

ප.ලි.: මම මුලින්ම ලියන්න හිතුවේ පොඩි පොඩි ආගිය කතා ටිකක්. අන්තිමට ලියපු කතා ඔක්කොම ටිකේ තිබ්බේ කට්ටියට card වැටුණු හැටිනේ. ඒක නිසා මුලින්ම ලියපු කතාවේ තිබ්බේ කාටවත් card එකක් හැදුණු හැටි නෙමෙයි නිසා ඒක අයින් කරන්න හිතුවේ. පස්සේ හිතුවා ඔන්න ඔහේ ඒකත් කියලා දානවා කියලා.

මෙන්න අද අතුරුපස කතාව....


මේ කතාව වුණේ 2003 හෝ 2004 වගේ. අපේ සීයත් එක්ක මම නෑයෙක්ගේ ගෙදර තිබුණු දානේ ගේකට ගියා. සීයට ඒ වෙද්දිත් වයස අවුරුදු 93 ක් විතර. ටිකක් අමතක වෙන ගතිය එහෙමත් තිබ්බා. අපි ගිහින් ටික වෙලාවකින් දානෙට හාමුදුරුවන්ව වැඩමවාගෙන ආවා. මෙන්න සීයයි මායි අතර වුණු කතාව

සීයා : පුතේ ?

මම : ඇයි සීයේ ?

සීයා : මේ හාමුදුරුවරු මහණ වෙලාද ඉන්නේ පුතේ ?

මම : ඔව්නේ සීයේ. මහණ වුණු අයටනේ හාමුදුරුවෝ කියන්නේ

සීයා : ආහ් ඔව්නේ පුතේ.....

සඟ රස බස් - 2

සාඩම්බර හසී පවුල සහ චා Group එක ගැන කතාව ඊයේ කියපු නිසා ඊයේ කියන්න හිටපු මේ කතාව කියන එක මිස් වුණා. පෙරේදා පොරොන්දු වුණු විදිහට මෙන්න නිසියාකාරව අකුරු උච්චාරණය නොකරපු කෙනෙක්ට හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල නායක හාමුදුරුවෝ කියපු කතාව. මේ කතාව මම කියෙව්වේ පොරවගම ඤාණසිරි හාමුදුරුවෝ ලියපු "සඟ රස බස්" කියන පොතෙන්. මේ පොතේ කතාවක් මම කලිනුත් කිව්වා "සඟ රස බස්" කියලා. ඒකත් කියවලා බලන්නකෝ.


අද කතාව මෙහෙමයි. හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල නායක හාමුදුරුවෝ ඒ දවස්වල පිරිවෙනේ ශිෂ්‍යයන්ට උගන්වමින් හිටියේ "වෘත්ත රත්නාකරය" කියන පොත.

නායක හාමුදුරුවෝ එක ශිෂ්‍යයෙක්ට කිව්වා "හොඳයි කියමු බලන්න ත්‍රෛයිලෝක්‍යම්ව විෂ්ණුනා" කියලා.

ගෝලයා කිව්වා "ත්‍රෛයිලෝක්‍යම්ව විස්නුනා" කියලා.

නායක හාමුදුරුවෝ කිව්වා "විස්නුනා නෙවෙයි, විෂ්ණුනා" කියලා. ඒත් අර ගෝලයා ආයි ආයි වරද්දනවා.

ඒ පාර නායක හාමුදුරුවෝ කිව්වා " උන්නැහේ, ස, ශ, ෂ කියලා අකුරු 3 ක් තියෙනවා.
ස යන්න දන්තජ. ඔය ලස්සන, ගැස්සෙන වගේ තැන්වල යෙදෙන්නේ ඒක.
දෙවැනි ශ යන්න තාලුජ. ඒ කියන්නේ තල්ලෙන් හටගන්නවා කියන එක. නිශ්ශබ්ද, අශ්වයා වගේ තැන්වල යෙදෙන්නේ ඒක.
තුන්වෙනි ෂ යන්න මූර්ධජ. ඒක උපදින්නේ හිස් මුදුනෙන්. ශීර්ෂය, වර්ෂාව වගේ තැන්වල යෙදෙන්නේ ඒක. ඉතින් තුන් පලකින් උපදින නිසා මේ අකුරු තුන කියවෙන්නෙත් හඬ තුනකින්. මේ අකුරු කියවනකොට මුඛයේ වෙනසක් තියෙන්න ඕනේ.

මට මතක් වුණා ශ්ලෝකයක්.

"අවිදිත ශ ෂ ස විශේෂා - වාණී වක්ත්‍රාද් විනිර්ගතාම් යේෂාම්
ගුදවදන විවර භේදෝ - රදනෛරෙව කිල ලක්ෂ්‍යතෙ තේෂාම්"

ඒකේ තේරුම තමා කවුරු හරි ස, ශ, ෂ අකුරු වෙනසක් නැතිව මුඛයෙන් උච්චාරණය කරනවා නම්, ඔහුගේ මුඛයත් අධෝ මුඛයත් දෙකම එකයි. වෙනසකට තියෙන්නේ මුඛයේ දත් තියෙන එක විතරයි......" කියලා.


ඉතින් හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල නායක හාමුදුරුවන්ගේ කතාව ඇත්තටම දැන් කාලේ කට්ටියට තමා හුඟක් අදාළ වෙන්නේ. ලංකාවේ හුඟක් අය මේ දන්තජ, මූර්ධජ, මහප්‍රාණ, අල්පප්‍රාණ, සඤ්ඤක අකුරු නිවැරදිව උච්චාරණ කරන්නේත් නැහැ ලියන්න දන්නෙත් නැහැ.

කලින් දවසකත් මම කියපු ඡත්ත මානවක ගාථා ගැන කතාව තමා ගන්න පුළුවන් හොඳම උදාහරණය. ඔහේ කියන්නන් වාලේ වරද්ද වරද්ද තේරුමක් දන්නේ නැතිව තමා හුඟක් වෙලාවට ළමයි කියන්නේ.

ඒක නම් ඇත්තටම අභාග්‍ය සම්පන්න තත්වයක්. ඉතින් පුලුවන් තරම් අපේ භාෂාවේ ඔය නීති රීති අනුගමනය කරන්න අපි පුරුදු වෙන්න ඕනේ. මොකද අපේ භාෂාව වටින්නේ අපිට මිසක් වෙන කාටවත් නෙමෙයිනේ.

දැන්වත් මේ ක්‍රමය වෙනස් වෙන්න ඕනේ නේද ?


ප.ලි.: මේ අධෝ මුඛය කියන වචනේ ඇහෙද්දි මට මතක් වෙන්නේ අපේ උසස් අධ්‍යාපන ඇමති S.B. දිසානායක මහත්තයාව. එතුමා U.N.P. එකේ ඉන්න කාලේ කිව්වානේ එක්සත් ජනතා නිදහස් සන්ධානේ ආරම්භ කළේ අධෝ මුඛ නැකතින් කියලා :) :) :)

සාඩම්බර හසී පවුල සහ චා Group එක

අද මූණු පොතේ කරක් ගහද්දී දැක්කා හෂිකා හෙට්ටිගේ අක්කා මට Request එකක් එවලා තිබ්බා "සාඩම්බර හසී පවුල" කියන මූණු පොතේ Group එකට set වෙන්න කියලා. මගේ නමත් හසිත නේ. ඉතින් මමත් Group එකට ගිහින් බැලුවා. Group එක හදලා තියෙන්නේ අන්තර්ජාලේ සහ බ්ලොග් අවකාශේ කරක් ගහන ඔක්කොම හසීලාට set වෙන්න. ඒක create කරලා තියෙන්නෙත් හසිත හේමරත්න අයියා. මමත් ඉතින් සතුටින් "සාඩම්බර හසී පවුල" ට එක් වුණා.

වත් අක්කාත් දවසක් එයාගේ post එකකට හසිත ජයසූරිය මල්ලී, හෂිකා හෙට්ටිගේ අක්කා සහ මම comments කරපුවට reply එක විදිහට හසී family එකටම ස්තුතියි කරලා තිබ්බා. කොහොමින් කොහොම හරි දැන් සයිබර් අවකාශෙයි බ්ලොග් අවකාශෙයි හසී පවුල හරිම famous.

දැනට අපේ සාඩම්බර හසී පවුලේ කට්ටිය තමා මේ

හසියා හෙවත් හසිත හේමරත්න අයියා. එයාගේ blog එක තමා හසියාගේ නවාතැන

හසී හෙවත් හෂිකා හෙට්ටිගේ අක්කා. එයාගේ blog එක තමා හසියගේ සිතුවිලි

හසිත ගුණසිංහ හෙවත් මම. මේ ආගිය කතා blog එක කරන

හසිත ජයසූරිය මලයා. එයාගේ blog එක තමා හසිත කොල්ලාගේ blog අවකාශය

ඉස්සරහට සාඩම්බර හසී පවුලෙන් අපිට හොඳ හොඳ වැඩ ටිකක් කරන්න බැරියෑ.....

මෙහෙම set එකකගේ නමේ මුල් අකුරු සමාන වුණාම එක එක කල්ලි හදාගන්න එකත් සිරා වැඩක්. මම A/L කරන කාලේ Logic වලට Class ගිය කැලණිය තර්ක මැදුරෙත් අපි මේ වගේ පොඩි Group එකක් හදන් හිටියා. ඒ එකේ නම තමා "චා Group" එක.

චා Group කියලා නම හැදුණේ චා වැඩ ඒත් නැත්නම් සවුත්තු වැඩ කරලා නම් නෙමෙයි. මොකද අපේ චා Group එකේ චා වැඩ කරපු අය හිටියේත් නැහැ, චා Group එකෙන් චා වැඩ කලෙත් නැහැ.

ඉතින් අපේ Group එකට චා කියන නම හැදුණේ මෙහෙමයි. චා Group එකේ member වෙලා හිටිය හැමෝගෙම නමේ චා කියලා කෑල්ලක් තිබුණා. ඒකේ හිටිය කට්ටියගේ නම් ටිකත් කියන්නම්කෝ.......

ගිහාන් චාමර
චානිකා තියරංගි
චායා ජයවර්ධන
ගංගිකා චාමලී
චාමිලා නදීශානි
අන්තිමට මම හසිත චාමිකර

ඉතින් අපේ Logic Class එකෙන් බෝධි පූජා එහෙම කළා Exam එකට ලං වුණාම. ඒවාට එහෙම චා Group එකෙන් හෙණම sup එකක් දුන්නා. ඒ වගේම අපේ Logic Class එක තියෙන්නේ අපේ ගුරුතුමියගේම ගෙදර. අපි ඒ ගෙදර paint කරන කොන්ත්‍රාත් එකත් බාරගෙන හොඳට ගේ paint කළා. ඒකේදී ගේ පිටිපස්සේ බිත්තියේ ගාන්න පාට මදි වෙලා අපි කරපු වැඩේ ඉතුරු වුණු පාට ඔක්කොම එකතු කරලා පාටක් හදලා තමා ගෑවේ. අපි ඒ පාට නම් කළා "චා පාට" කියලා.

තාමත් ඉතින් අපි ඉදලා හිටලා අපේ Logic ගුරුතුමියගේ ගෙදරට set වෙනවා චා Group එකේ Meetings වලට.

තව තව තැන්වල තව තව group වල මම හිටියා. ඒවා ගැන ඉස්සරහට කියන්නම්කෝ.......

ඉතින් ඔයාලට මෙහෙම Groups තිබ්බේ නැද්ද ?

දැනගෙන ගියොත් කතරගම නොදැන ගියොත් අතරමඟ - 2

Campus එක පටන් ගත්ත නිසා ඉස්සර වගේ කතා කියන්න එන්න අමාරුයි. වැඩ ගොඩා.......යි. අද නිවාඩුවක් හම්බුණු නිසා ඔන්න අද ඉඩක් ලැබුණා ආගිය කතාවක් කියන්න. මේක වුනේ ඊයේ.


ඊයේ අපේ Logic Class එකේ ගුරුතුමිය මේ අවුරුද්දේ A/L exam ලියන කට්ටියට ආශිර්වාද පතන්න කැලණි පන්සලේ දී බෝධි පූජාවක් සංවිධානය කරලා තිබ්බා. ආදි ශිෂ්‍යයෝ වුණත් අපිත් තාමත් පංතියත් එක්ක සම්බන්ධ වෙලා ඉන්න නිසා අපිටත් එන්න කියලා තිබ්බා මේ බෝධි පූජාවට.

ආදි ශිෂ්‍යයෝ හැටියට මේ බෝධි පූජාවට සම්බන්ධ වුණේ මලින්ද [මතකයිනේ මම දවසක් කතාවක් කිව්වේ මලින්ද සර් කියලා], ගිහාන් [අපේ විදේශ මාධ්‍යවේදියා] සහ මම. ඉතින් බෝධි පූජාවේ මූලික වතාවත් ටික කරලා ඉවර වෙලා වන්දනා ගාථා ටිකත් කියලා ඉවර වෙලා පිරිත් ටිකකුත් සජ්ඣායනය කෙරුණා. මේ වෙලේ ධජග්ග සූත්‍රයත් සජ්ඣායනය කෙරුණා.

මේ පිරිත ගැන දන්න අය දන්නවා ඇති මේ පිරිතෙන් කියවෙන්නේ ආරණ්‍යයකදී හෝ රුක්ෂ මූලයකදී හෝ ජනශුන්‍ය ස්ථානයකදී හෝ සිතේ ඇතිවන බියක්, තැතිගැන්මක්, ලොමු දැහැගැන්මක් දුරුකරගන්න බුදු ගුණ, දහම් ගුණ, සඟ ගුණ සිහි කරන්න කියන එක. මේ සූත්‍රය දේශනා කරන්න මූලික වෙන කරුණ හැටියට බුදුරජාණන් වහන්සේ සුර අසුර යුද්ධයේදී වෙන සිදුවීමකුත් දේශනා කරනවා. ඉතින් මේ සූත්‍රයේ බොහෝ තැන්වල තැතිගැන්ම කියන තේරුම දෙන "ඡම්හිතත්තං වා" කියන පාලි වචනය යෙදෙනවා.


ඉතින් අපි ධජ්ග්ග සූත්‍රය සජ්ඣායනය කරන වෙලාවේ මට එහා පැත්තේ වාඩිවෙලා හිටිය මලින්ද අතේ තමයි පිරුවානා පොත් වහන්සේ තිබ්බේ. Man ඒකත් බල බල ඡම්හිතත්තං වා කියන වචනේ තියෙන "මහප්‍රාණ ඡ" කියන්නේම "ජ" කියලා.

මම ටිකක් වෙලා බැළුවා. මෙයාට දැන් හරි මේ ජ නෙමෙයි මහප්‍රාණ ඡ කියලා පෙනිලා හරියට කියයි කියලා හිතලා. මලින්දයා A/L සිංහල කරලා A එකකුත් ගත්ත එකෙක්. ඒත් හරියන පාටක් නැහැ.

Man ආයි ජම්හිතත්තං වා කියලා කියපු ගමන් මම කරපු වැඩේ මලින්දයාගේ කණට කරලා කිව්වා " ඈ බන් මොකද මේ සැරින් සැරේ ජංගි ජංගි ගාන්නේ. ඇස් ඇරලා බලපන් ඒ වචනේ ඡම්හිතත්තං වා. ඒකේ තියෙන්නේ මහප්‍රාණ ඡ" කියලා

ඊට පස්සේ මලින්දයා හරියට කිව්වා. ඒත් කීප පාරක් ඡම්හිතත්තං වා කියලා කියද්දී හිනා වෙවී තමා කිව්වේ. Man ට මම කිව්ව කතාව මතක් වෙන්න ඇති. ඉතින් ආයි කවදාවත් ඕක වරද්දන්නේ නැහැ මම කිව්ව කතාව මතක් වෙනකම්.

ඉතින් මම විශේෂයෙන් මේ කතාව කිව්වේ මේ කතාව පොදු දෙයක් නිසා. මේ විදිහටම අපි හුඟක් වෙලාවට ගාථාවක් කියද්දී හරියට අකුරු උච්චාරණය කරන්නේ නැතිව වැරදියටමයි කියන්නේ. පොඩි කාලේ ඇහුණු විදිහට ගාථාව කියලා ලොකු වුණාමත් ඒ විදිහටම කියනවා.මම කලින් දවසක ඡත්ත මානවක ගාථා ගැන කතාවක් කිව්වේ. ඒත් මේ සිද්ධියටම නේ.


ඒත් මේ විදිහට නිවැරදි උච්චාරණයෙන් ඈත්වෙලා ගාථා කියන එකෙන් මම හිතන්නේ නැහැ ඒ ගාථාව කියලා අපි අපේක්ෂා කරන යහපත සුභ සිද්ධිය ලැබේවි කියලා. ඒ වගේම මීට කලින් දවසක් මම කිව්වා වගේ කියන්නන් වාලේ ගාථාවක් කිව්වාට වැඩකුත් නැහැ. වඩාත් අර්ථවත් වෙන්නේ තමා කියන ගාථාවේ තේරුම ගැන අවබෝධෙකුත් එක්ක නිවැරදි උච්චාරණයත් ඇතිව ගාථාවක් කියන එක.

ලොකු අයව නිවැරදි කරන්න අමාරු වෙන්න පුලුවන්. ඒත් පොඩි පරම්පරාව නිවැරදි කරන එක නම් පහසුවෙන් කරන්න පුලුවන්. අනාගතේ අපිට ඕන කරන්නේ ගිරව් නෙමෙයි අවබෝධෙන් යමක් කරන කියන පිරිසක්. අනික් ආගම්වල වැරදි හොය හොය ඉන්නේ නැතිව මේ වගේ පොඩි පොඩි කරුණු ගැන අවදානය යොමු කරලා ඒකට අවශ්‍ය කරන කටයුතු තමා බෞද්ධයෝ හැටියට අපි කාගේ කාගේත් වගකීම වෙන්න ඕනේ...

මම මීට කාලෙකට කලින් කොහෙ හරි දැක්කා කියමනක් ඒකේ තිබ්බේ මෙහෙම.

" මිනිසා ආගම වෙනුවෙන් යුධ වදී. වාද කරයි. කල හැකි සෑම දෙයක්ම ඉටු කරයි. නමුත් නොකරන්නේ ආගමට අනුව ජීවත් වීම පමණි"

ප.ලි.: මේ විදිහට අකුරු හරියාකාරව උච්චාරණය නොකරපු කෙනෙක්ට හික්කඩුවේ ශ්‍රී සුමංගල නායක හාමුදුරුවෝ කියපු නියම කතාවක් හෙට කියන්නම්.

අභයගිරියේ කොතේ බාගයක් නැතිවීම සහ තවත් කතාවක්

ටික දවසකට පස්සේ අද තමා post එකක් ලියන්න ඉඩක් හම්බුණේ. මොකද මේ බ්‍රහස්පතින්දා Campus පටන් ගත්තනේ. දැන් ආයිත් සුපුරුදු පරිදි වැඩ. ඉතින් ඊයේ අපි set එකක් Campus එකේ lectures එහෙම ඉවරවුනාට පස්සේ හැන්දෑවේ Art Gallery එකේ තිබ්බ ඉන්ද්‍රනාථ තේනුවර සර්ගේ පැනොරාමා Exhibition එක බලන්න ගියා . අපේ set එකට කෝමල්, කෝරාල, කඩ්ඩා, මැදයා, දුකා, ප්‍රභා සහ මම තමයි අයිති වුණේ.

කොහොමින් කොහොම හරි අපි Art Gallery එකට ආවයි කියමුකෝ. සෙනඟත් ගොඩක් ඇවිත් හිටියා ලංකාවේ පළවෙනි පාරට වෙන මේ අළුත් වැඩේ බලන්න. ඒ අතරේ අපේ බ්ලොග් සහෘදයෙක් වෙන අනුෂ්ක ලක්මාල් " Bunny" ඉදලා මට මීටර් වුණෙත් නැහැ.

ඉතින් අපි photos එකෙන් එක බලන් යද්දී අපිත් එක්ක හිටිය කෝමලයයි, කෝරාලයයි photo එකත් එක්ක තිබ්බ විස්තරේ අපිට නොතේරෙන ඒවා, සමහරක් photosවල තිබ්බ අඩුපාඩු එහෙමත් අපිට පෙන්නලා දුන්නා. උන්ට ඒවා ගැන තේරෙනවා ටිකක්. ඒකට හේතුව උන් දෙන්න Campus එකේ Image Arts කියන subject එක කරන එක.

ඔහොම බලන් යද්දී එක photo එකක් තිබ්බා අනුරාධපුරේ බසවක්කුලම වැවත් එක්ක ඈතින් දාගැබ් කීපෙකුත් පේන්න ගත්ත photo එකක්. ඒකේ විස්තරේ හැටියට තිබ්බේ "අනුරාධපුරේ බසවක්කුලම වෑ කණ්ඩියේ සිට බැලූ විට පෙනෙන, ඉර බැස යන සැන්දෑවේ විදුලි ආලෝකයෙන් ඒකාලෝක වූ, අභයගිරිය, රුවන්වැලිය සහ ථූපාරාමය චෛත්‍ය ත්‍රිත්වය සහිත මනරම් දර්ශනය" කියලා.

ඔන්න ඔය එක බලද්දී අපේ විද්වතුන් ටික දක්වපු අදහස් තමා මේ.

මුලින්ම කෝමලයා කිව්වා "අභයගිරියේ කොතෙන් බාගයයිනේ බන් තියෙන්නේ" කියලා.

ඒකට උත්තරයක් විදිහට කෝරාලයා කිව්වා " Photoshop වලින් edit කරද්දී කොතෙන් බාගයක් කැපෙන්න ඇති බන්. අපි අර කලින් photo වලත් එහෙම වුණු ඒවා දැක්කේ" කියලා.

පස්සේ කෝමලයාම කිව්වා "අභයගිරියේ කොතේ බාගයක් කැඩුණේ බන් මෙහෙමනේ. හනුමා ඉන්දියාවේ ඉදන් උස්සන් ඇවිත් අත අරිද්දී ගැස්සුණු ගැස්සිල්ලට තමා අභයගිරියේ කොතෙන් බාගයක් කැඩුණේ" කියලා

ඕක අහපු Campus එකේ History එහෙම කරන මැදයා කිව්වා "පිස්සුද බන් ඔය අභයගිරියේ හැටි. කොහොමත් කොතෙන් බාගයයි තියෙන්නේ. කොතෙන් බාගයක් විතරක් තියෙන්න හේතුව උඹලා දන්නවාද ? දුටුගැමුණු රජ්ජුරුවන්ගේ සේනාවේ හිටිය නන්දිමිත්‍ර යෝධයා කවපෙත්ත practise කරද්දිලු අභයගිරියේ කොතෙන් බාගයක් කැඩුණේ. කොහෙද උඹලා History දන්න එකක්යැ" කියලා

ඉතින් ඕක අපේ එවුන් fun එකට කියපු එකක් වුණත් අපි පස්සේ ඒ photo එකේ විස්තරේ තිබ්බ අතපසුවීමක් දැක්කා. ඒක තමයි මේ තියෙන චෛත්‍ය තුනෙන් මැද තියෙන්නේ රුවන්මැලිසෑය ඒක නම් හරි. ඒත් වම් පැත්තේ තියෙන චෛත්‍ය අභයගිරිය නෙමෙයි ජේතවනාරමය බවත් දකුණු පැත්තේ තියෙන චෛත්‍ය ථූපාරාමය නෙමෙයි මිරිසවැටිය කියන එකත්.

එහෙම කියන්න හේතුව වුණේ එකේ වම් පැත්තේ තියෙන චෛත්‍යයේ කොත බාගයක්ම කඩා වැටී තිබීම. එහෙම තියෙන්නේ ජේතවනේ. අභයගිරියේ කොත දිගැටිව සාමාන්‍ය ප්‍රමාණයක් තිබෙනවා. දකුණු පැත්තේ තියෙන චෛත්‍ය රුවන්මැලි සෑය වඩා කුඩා ඒත් විශාල චෛත්‍යයක්. නමුත් ථූපාරාමය එතරම් විශාල නැහැ. ඒක නිසා මේ හැඩේට තියෙන චෛත්‍ය තමා මිරිසවැටිය.

අභයගිරි දාගැබ

ජේතවන දාගැබ

ථූපාරාම දාගැබ

මිරිසවැටි දාගැබ

මිරිසවැටි දාගැබ සහ රුවන්මැලි සෑය

අභයගිරිය මුදුනට ජේතවනාරාමය සහ රුවන්වැලිසෑය පෙනෙන ආකාරය

අභයගිරිය මුදුනට රුවන්වැලිසෑය සහ මිරිසවැටිය පෙනෙන ආකාරය
[අභයගිරි දාගැබ මුදුනේ සිට ලබාගත් photos මකරා හෙවත් චානක අරුණ මුණසිංහ මහතාගෙන් ලැබුණු ඒවයි. ඒ මහතාට මගේ ස්තුතිය :)]

අපේ කතාව තවත් පැහැදිලි වෙන්න අනුරාධපුරේ සිතියමකුත් එකතු කළා. ඒකෙන් බලන්න පුලුවන් අනුරාධපුරේ චෛත්‍ය පිහිටලා තියෙන්නේ කොහොමද කියලා [සිතියම පැහැදිලි මදි නම් සිතියම උඩ කොටලා ලොකු කරලා බලන්න.]

කොහොම වුණත් මේ photos එක්ක බලද්දී ඒක තහවුරු වෙනවා. කෝකටත් ඔයාලගේ අදහස් එහෙමත් කියන්න මේක ගැන.

අන්තිමට අපි කෝකටත් ඉන්ද්‍රනාථ සර්ගෙන්ම මේක ගැන අහන්න හිටියේ. මොකද සර්නේ photo එක ගත්ත එක්කෙනා. ඒත් ඒ වෙලේ යෞවන කටයුතු ඇමති ඩලස් අලහප්පෙරුම මහත්තයාත් ඇවිත් හිටියේ. ඉන්ද්‍රනාථ සර් ඇමතිතුමාට photos එකෙන් එක විස්තර කරමින් හිටියේ. ඉතින් සර්ගෙන් අහන්නත් බැරිවුණා.

ඉන්ද්‍රනාථ සර්ගේ පැනොරාමා ප්‍රදර්ශනේ ගැන කිව්වොත් ඒක් නම් අති විශිෂ්ඨ වැඩක් කියන එක නම් කියන්නම ඕනේ. එහෙම දෙයක් හිතපු එකත් නියමයි. ඔයාලටත් යන්න පුලුවන් කමක් තියෙනවා නම් අනිවා බලන්න යන්න. සඳුදා වෙනකම් උදේ 9 ඉදන් හවස 6 වෙනකම් මේ ප්‍රදර්ශනේ තියෙනවා.


ප.ලි.: කෝමලයා Image Arts කරන එකානේ. එක photo එකක shutter speed එක ගැන පොරට ලොකු ගැටළුවක් ආවා. ඉතින් එතන හිටිය Campus එකේ Image Arts කරන අයියලත් එක්කත් මෙයා ඒක ගැන කතාව. අපි යන්න යද්දීත් කෝමලයා කියෝ කියෝ ඉන්නවා ඒක ගැන. පස්සේ ඉතින් කෝමලයට තව card එකක් වැටුණා " Shutter Speed" කියලා :)

ප.ප.ලි.: ඉන්ද්‍රනාථ සර් එයාගේ අනුමෝදනාව තුළින් අන්තර්ජාලයේ ෆේස්බුක් අඩවියේ සහෘද කැලවත් භක්ත්‍යාදරයෙන් සිහිපත් කරලා තිබුණා. එහෙම තමයි නියම මිනිස්සු. ප.ප.ලි. කොටසෙන් ඉන්ද්‍රනාථ සර්ගේ මනුස්සකමට මල් මිටක් :)