පොත් ගැන කතාවක්......

මම පොඩි කාලේ ඉදන්ම පොත් කියෝන එක ගජරාමෙට කරගෙන ගිය එක්කෙනෙක්. මගේ උපන් දිනේට අම්මා වුණත් මට තෑග්ගට දුන්නේ කතා පොතක්. ඔය විදිහට ගජරාමෙට පොත් කියවන් හිටිය මට කාලයත් එක්ක වැඩ වැඩි වෙන්න වැඩි වෙන්න ගජරාමෙට පොත් කියවන එක අත අරින්න වුණත් පොතක් ලැබෙන විදිහට කියවන්න නම් අමතක කරන්නේ නැහැ.

කතා පොත් කිව්වාම ඉතින් මම ලැබෙන හැම ජාතියකම පොත් කියෝපු කෙනෙක්. රහස් පරීක්ෂක කතා, විද්‍යා ප්‍රබන්ධ, යොවුන් සාහිත්‍ය, ආගමික, ප්‍රේම කතා, විහිළු කතා ආදී වශයෙන් අතර අහුවෙන හැම ජාතියකම පොත් කියෙව්වත් රුසියන් පොත් කියවන්න මට හරි අකමැත්තක් තමා තිබුණේ.

ඒක රුසියාවත් එක්ක තිබ්බ දේශපාලන ප්‍රශ්නයක් නිසා නම් නෙමෙයි. මට රුසියන් පොතක් ගත්තාම කියවන් යන්න මාර කම්මැලිකමක් තමා තියෙන්නේ. රුසියන් ජාතික මහා ගත් කතුවරු වෙන ලියෝ ටෝල්ස්ටෝයි, මැක්සිම් ගෝර්කි, ඇන්ටන් චෙකෝෆ් වගේ ප්‍රසිද්ධ කට්ටියගේ පොත් පත් කිසිම එකක් මම අද දක්වා කියවලා නැහැ.

ඉතින් දවසක් දා Campus එකේ අපේ යාළුවෝ set එකත් එකක් කියෝ කියෝ ඉද්දී අපේ මාතෘකාව වුණේ පොත් කියවීම ගැන.

ඉතින් එතන හිටිය එක girl කෙනෙක් රුසියන් පොත් අගය කරමින් කතා කළා.

මම ඉතින් ඇත්තම කිව්වා "මට නම් රුසියන් පොත් පෙන්නන්න බැහැ. කොටින්ම අපේ ගෙදර තියෙනවා රුසියන් කතා පොත් 2 ක් ඒවා තාම මම කියෝලා නැහැ" කියලා.

ඔයාලත් පුදුම වෙයි ඒක අහලා. කතාව මෙහෙමයි. අපේ අම්මා තාත්තා කියෝපු කතා පොත්වල ඉදන් පස්සේ කාලේ අයියා, මම , නංගී ගත්ත පොත් මහා පොත් කන්දරාවක් අපේ ගෙදර තියෙනවා. මම පොත් ගජරාමෙට කියෝපු දවස්වල හැම පොතටම අංකයක් දාගෙන මාර පිළිවෙලට පොත් පරිස්සම් කරන එක කළා. දැන් ඉතින් අපේ නංගී තමා ඒ කටයුතු කරන්නේ.

දළ වශයෙන් අපේ ගෙදර පොත් 600 ක් විතර තියෙනවා. ඒ හැම පොතම මම කියෝලා තිබ්බත් සෝවියට් රුසියන් කෙටි කථා - කළඹ 3, චින්ගීස් ආයිත්මාතව්ගේ කෙටි නව කතා කියන පොත් දෙක මම තාමත් කියෝලා නැහැ.

ඔය සම්පූර්ණ කතාව මම ‍යාළුවෝ set එකට කිව්වා.

ඒක අහපු අර රුසියන් පොත් අගය කරපු girl කිව්වා "ඔයා ලොකු ලොකු රුසියන් පොත් කියවන්න එපා, මම ඔයාට චින්ගීස් ආයිත්මාත්ව්ගේ ගුරු ගීතය කියන පොඩි පොත ගෙනත් දෙන්නම්. ඒක කියවලා බලන්න" කියලා.

චින්ගීස් ආයිත්මාත්ව්

පහුවෙනිදා කිව්වත් වගේ ඒ girl මට ගුරු ගීතය පොත ගෙනත් දුන්නා. පිටු 120 ක් විතර තියෙන ගුරු ගීතය කියන පොත මගේ මේසේ උඩත් සති 3 ක් විතර තිබ්බා. අන්තිමට මම කම්මැලි කමේ හිටපු දවසක ගුරු ගීතය පොත එක හුස්මට කියවලා ඉවර කළා.

පොත කියවන්න පටන් ගද්දී අර මට රුසියන් පොත් කියවද්දී ඇතිවන සුපුරුදු කම්මැලිකම ඇතිවුණත් ටිකක් දුර කියවන් යද්දී මට පොත කියවන්න ඇතිවුණේ මාර ආසාවක්. "කුර්කුරේඋව" කියන අයිලයට [ගමක් කියමුකෝ]එන "දුයිෂෙන්" කියන තරුණයා පාසලක් පටන් අරගෙන නොයෙක් බාධක මධ්‍යයේ ළමයින්ට උගන්වන හැටිත් ඒ ළමයින්ගෙන් "අල්තීනායි" කියන ගැහැණු ළමයාගේ චරිතය මුල් කරගෙන මේ කතාව ඉදිරියට ගලා යාමක් තමා තියෙන්නේ. ඉතින් මේ පොත් කියවලා අවසන් කළාම අමුතුම හැඟීමක් තමා ආවේ.

මේ වගේම සැබෑ ගුරුවරයෙක් ගැන කතාවක් ඇතුළත් "එඩ්වඩ් රිකාඩෝ බ්‍රේත්වේට්" තමන්ගේ සැබෑ අත්දැකිම් පාදක කරගෙන ලියපු "To Sir With Love" කියන පොත මම මීට කලින් කියෝලා තිබ්බේ. ඒකේ හිටිය ගුරුවරයාව තමා මට මතක් වුණේ ගුරු තරුව පොත කියවලා ඉවර වුනාට පස්සේ.

එඩ්වඩ් රිකාඩෝ බ්‍රේත්වේට්

ඒකේදිත් දඩබ්බර, අවිනීත සිසු සිසුවියන් පිරිසකට උගන්වන්න එන මේ එඩ්වඩ් රිකාඩෝ බ්‍රේත්වේට් කියන ගුරුතුමා අවසානයේදී ඔවුන්ගේ හිතවතෙක් බවටත් ඔවුන්ව හොඳ සිසුන් පිරිසක් බවට පත් කිරීමත් ගැන තමා ඒ පොතෙන් කියවෙන්නේ. ඒ පොත පාදක කරගෙන "To Sir With Love" නමින් චිත්‍රපටියක් පවා නිර්මාණය වෙලා තියෙනවා

රට, ආගම, ජාතිය කුමක් වුණත් සැබෑ ගුරුවරයෙක්ගේ කාර්යභාරය මොකක්ද කියන එක දුයිෂෙන් ගුරුතුමා වගේම බ්‍රේත්වේට් ගුරුතුමා කියා දෙනවා කියලයි අන්තිමට මට හිතුණේ. සෑම ගුරුවරයෙක්ම මේ පොත් දෙක කියවන එක හොඳයි කියල හිතුණේ දැන් කාලේ ගුරුවරු කරන වැඩ දැක්කාම. මම හිතන්නේ එයාල ගුරුවරු නෙමෙයි ගුරුහොරු :)

මේ පොත් දෙක ඔයාලා කියවලා නැත්නම් අනිවාර්යයෙන්ම කියවලා බලන්න කියලා මම ඔයාලටත් යෝජනා කරනවා.

අන්තිමට To Sir With Love පොතේ සිංහල පරිවර්තනය වෙන "ගුරු තරුව ඔබයි" පොතේ අන්තිමට තියෙන වදන් ටිකෙන් මේ කතාව අවසන් කරනවා.

අයහපත් දේ කරන,
නොමගටම යන දරුවන් විවේචනය කිරීම,
ඔවුන්ට ගැරහීම ඉතා පහසුය.

අවිද්‍යාවේ ගිලී අන්ධව,
තම දිවි මග අඳුරු කරගන්නා දරුවන්,
නිසි මගට යොමු කිරීම ඉතා අපහසුය.

පෙන්වා මග,
නොමග නොවැටී යන සැටි කියා දෙන්නේ,
සැබෑම ගුරු උතුමෙකි,
උත්තම මනුෂ්‍යයෙකි,
හෙතෙම ගුරු තරුවකි.

ප.ලි.: අර ගෙදර තියෙනවා කියපු සෝවියට් රුසියන් කෙටි කථා - කළඹ 3, චින්ගීස් ආයිත්මාතව්ගේ කෙටි නව කතා කියන රුසියන් කතා පොත් දෙක තාම කියෙව්වේ නැහැ. ඒකත් ඉස්සරහට අමාරුවෙන් හරි කියවන්න තමා හිතන් ඉන්නේ :)

Lift එකක උඩට පහළට ගිය කතාව

මත්පැන් ගැනයි, අසනීප ගැනයි කියපු කතා ඉවර කරලා වෙන ජාතියක කතාවක් තමා අද කියන්න හිතුවේ. මේක මට පොඩි කාලේ වුණු සිද්ධියක්.තවත් නිවැරදිව කිව්වොත් මම ඉස්කෝලේ 6 වසරේ ඉන්න කාලේ. අටුවා ටීකා ටිප්පණි නැතිව කතාව පටන් ගන්නම්.

අපේ ලොකු නැන්දාගේ දුවගේ Wedding එක තිබ්බේ Holiday Inn Hotel එකේ. ඉතින් Wedding එක තිබ්බ Hall එක තිබුණේ 2 වෙනි තට්ටුවේ. පළවෙනි තට්ටුවේ ඉදන් දෙවෙනි තට්ටුව යන්න පඩි පෙළක් තියෙනවා. ඒ වගේම Lift එකකුත් තියෙනවා. [ගිහිල්ලා තියෙන අය දන්නවා ඇතිනේ]


ඉතින් උදේ තමයි Wedding එක තිබ්බේ. මම ඉතින් පෝරුවේ චාරිත්‍ර යන වෙලේ Hall එකට වෙලා වාඩිවෙලා හිටියා. ඒත් කිසි ගතියක් නැහැ මට.[දැඟලිල්ල නේ ඒ කාලේ එකතැනකට වෙලා ඉන්න හරි අමාරුයි]

මම එළියට ආවා. මට පෙනුණා Lift එක. මම කරපු වැඩේ Lift එකට ගිහින් එක පාරක් උඩටම ගිහින් පල්ලෙහාට ආවා. ඒකත් ඉතින් නරකම නැහැ. මේ විදිහට ඉතින් මම Lift එකේ කීප වතාවක් උඩට පහළට ගියා.

දැන් කට්ටිය හිතනවා ඇති මම ඉස්සෙල්ලා පාරටද Lift එකක ගියේ කියලා. එහෙම නැහැ මීට කලිනුත් Lift එකේ මම ගිහින් තියෙනවා. ඒත් ඉතින් තව කවුරුහරි එක්කනේ. මම විතරක් මෙහෙම තනියෙන් උඩට පහළට Lift එකේ ගිහින් නැහැනේ. අනික ඉතින් හිතේ හැටියට යන්න අපේ ගෙදර Lift එකක් හයි කරලා තියෙන එකක්යැ.

ඔය විදිහට ඉහළට පහළට හුඟක් වෙලා ගිය නිසාත් අම්මලා මාව හෙව්වොත් කියලත් හිතලා ටික වෙලාවකින් මම Hall එක ඇතුළට ගියා. ටික වෙලාවක් Hall එක ඇතුළට වෙලා අම්මට එහෙම පේන්න ඉදලා මම එළියට ඇවිත් ආයි පාරක් Lift එක ගාවට ගියා.

මම එතනට යද්දී ආච්චි කෙනෙක් [කණ්ණාඩි එහෙමත් දාලා හිටිය වයසක කෙනෙක්] Lift එක ගාවට වෙලා හිටගෙන ඉන්නවා.

"ආච්චිට පල්ලෙහාට යන්න ඕනවෙලාද කොහොදෝ මෙතනට වෙලා හිටගෙන ඉන්නවා වෙන්න ඇති. පඩිපෙළ දිගේ පල්ලෙහාට යන්නත් අමාරුයිනේ" මට හිතුණා ආච්චිට උදව්වක් කරන්න. අපි වයසක අයට උදව් කරන්න ඕනෙනේ.


ඒත් ඉතින් ආච්චි පල්ලෙහාට යන්න Lift එක ගාව හිටියට යන්න බැහැනේ. Lift එක ඒ තට්ටුවට ගෙන්න ගන්න Button එක press කරන්න ඕනෙනේ. එහෙම එකකුත් කරලා තිබ්බ පාටක් පේන්න තිබ්බෙත් නැහැ.

මම ආච්චි ගාවට ගිහින් "කෝ ඉන්න ආච්චි මම උදව් කරන්නම්" කියලා Lift එක ගෙන්න ගන්න Button එක press කලා.

Lift එක අපි හිටපු තට්ටුවට ඇවිත් දොර ඇරුණු ගමන් මම කිව්වා ආච්චිට "හරි ආච්චි දැන් පල්ලෙහා තට්ටුවට යන්න පුලුවන්" කියලා.

ඒ වෙලේ " ආහ් පුතේ මේ ලැට් එකේ [Tolilet] දොර නෙමෙයිද ? මම හිතුවේ ලැට් එක මෙතනයි කියලා" ආච්චි කියපි.

මට ඉතින් වස ලැජ්ජාවක් හිතුණේ. මදැයි මම උදව්වක් කරන්න ආවා ආච්චිට :)

පස්සේ ඉතින් මම ආච්චිට Tolilet එකට යන පාරත් පෙන්නලා Lift එකේ duty කිරිල්ල අතඇරලා Hall එක ඇතුළට ගියා.

මත්පැන් මුලින්ම හැදුණු හැටි........

ඊයේ මම කියපු "මත්ද්‍රව්‍ය හා කබරයා දැමීම" කියන කතාවට comments කරපු හුඟක් අය මත්ද්‍රව්‍ය පාවිච්චි කරනවාට විරුද්ධව තමා කතා කරලා තිබ්බේ. ඒක හොඳ ප්‍රවණතාවක් විදිහට තමා මම දකින්නේ. අපි නියෝජනය කරන්නේ අනාගතේ රට භාර ගන්න ඉන්න තරුණ පරපුරනේ. ඉතින් ඊයේ පොරොන්දු වුණු විදිහට මත්පැන් එහෙම නැත්නම් අරක්කු හැදුණු හැටි ගැන කතාව කියන්න තමා මේ සූදානම.

මේ කතාව මමත් ඇහුවේ සබරගමුවේ ප්‍රධාන සංඝනායක පූජ්‍යපාද බැන්ඩියමුල්ලේ විපස්සි තිස්ස නාහිමිපාණන් වහන්සේ දේශනා කරපු ධර්ම දේශනාවකදී. ඉතින් හාමුදුරුවෝ කියපු විදිහට කතාව මෙහෙමයි.

බුදුන් වහන්සේ ඉන්දියාවේ පහළ වෙන්නත් අවුරුදු 1000 කට විතර කලින් එක වැද්දෙක් [ එහෙමත් නැත්නම් කැලේ ජීවත්වුණු මනුස්සයෙක්] ඉදලා තියෙනවා. එයාගේ නම " සුරා".

දවසක් මෙයා දඩයමේ යද්දී පාර වැරදිලා අන්තිමට කොහොමින් කොහොම හරි අතරමං වුණා. මේ වෙලේ සුරා වටපිට බලද්දී දැක්කා ලොකුවට හැදිලා තිබ්බා ගහක් තියෙනවා. එයා හිතුවා මේක උඩට නැග්ගොත් නම් හුඟක් ඈතට පෙනෙයි. එතකොට ආපහු යන්න පාරක් හොයාගන්න පුලුවන් වෙයි කියලා.

එහෙම හිතලා සුරා ගහ උඩට නැග්ගා. හිතුව විදිහටම එයාට එයා දන්න කියන සළකුණු වගයක් ඈතින් දැක්කා. ඉතින් දැන් ආපහු ගැටළුවක් නැතිව ගෙදර යන්න පුලුවන්නේ. ඒ ගමන් එයා දැක්කා ගහේ මුදුනේ ලොකු වලක් වගේ හෑරිලා තියෙනවා.

ඒක පිරෙන්න වතුර ඒ වගේම ඒකට කොළ අතු, පොඩි සත්තු සර්පයෝ එහෙමත් වැටිලා ඉන්නවා. සුරාට හොඳටම තිබහයි කැලේ අතරමං වෙලා ඇවිදලා. එයා කරපු වැඩේ කොළේකින් ගොටුවක් හදාගෙන අර වලේ තිබ්බා රොඩු ජාති එහෙම අයින් කරලා වතුර ටිකක් බීලා බැළුවා. ඒක බීපු ගමන් උගුර කඩාගෙන ගියා වගෙයි කියලා සුරාට හිතුණා. අමුතුම රහක් ආපු නිසා මේකෙන් ගොටු 5 ක් 6 ක් විතර සුරා බීලා බැලුවා. දැන් නම් ඉතින් නිකම් පාවෙනවා වගේ ගතියක් එනවා.

මනුස්සයා අමාරුවෙන් ගහෙන් බිමට බැස්සා විතරයි හෙණ කබරයෙක් දැම්මා. මම ඊයේ කිව්ව කතාවේ හිටිය යාළුවා වගේ :). පස්සේ ඒ වමනේ ගොඩේම වැටිලා මිනිහා නිදාගත්තා.

අන්තිමට සිහිය ආවට පස්සේ මනුස්සයා අර ගහත් හොඳට මතක තියාගෙන ගෙදර ගියා. ඊට පස්සේ ඉදන් සුරා හැමදාම එනවා අර ගහ මුදුනේ බෙනේ තියෙන වතුර ටිකක් බීලා යන්න. හරියට අපේ කට්ටිය වැඩ ඇරිලා ගෙදර එන ගමන් Bar එකට ගිහින් අඩියක් ගහනවා වගේ.

දවසක් සුරාට හිතුණා හැමදාම මෙහෙම මෙච්චර දුරක් එන්න ඕනේ නැහැ කියලා හිතලා එයා ඉන්න පැත්තෙත් ගස්වල මේ විදිහට මුදුනේ බෙන හදලා වතුර පුරවලා සත්තුන්ව අල්ලලා ඒවට ගෙනත් දාලා, කොළ අතු දාලා පල් කරලා ඒවාත් අර විදිහට බොන්න ගත්තා. ඔය විදිහට සුරා කියන වැද්දා සොයා ගත්ත නිර්මාණය අනිත් අයත් අතර පැතිට ගියා. සුරා කියන වැද්දා මේකට මුල්වුණු නිසා මේ පානය "සුරා" කියලා හඳුන්වන්න පටන් ගත්තා.

පස්සේ කාලේ වෙද්දී රජතුමාගේ ඉදන් හැමෝම මධුවිත, මත්පැන් ආදී නොයෙක් නම්වලින් මේ පානය හඳුන්වමින් පානය කරන්න පටන් ගත්තා ඕන් ඔහොමයි මත්පැන් හැදුණා කියන්නේ :)

ප.ලි.: අපිට ඉන්දීය ඉතිහාසයට උගන්වන විදිහට ක්‍රි.පූ 1500 දී විතර ඉන්දියාවට සංක්‍රමණය වෙන ආර්යයන්ගේ පැරණිතම ග්‍රන්ථය වෙන සෘග් වේදයේ 9 වෙනි මණ්ඩලය පුරාම හිමාලයේ මුජවන්ත් ශිඛරයේදී ඇතිවුණු සෝම යාගය කියලා යාගයක් ගැන විස්තර දක්වනවා.

ඒකේ කියන විදිහට මේ සෝම කියන්නේ පැළෑටියකින් සකසා ගන්න පානයක්. ඒක දේවත්වයෙන් සළකා වන්දනා කිරීමක් ආර්යයන් කරලා තියෙනවා. ඒ වගේම උත්සව අවස්ථාවලදී සෝම පානය බීලා තියෙනවා. අනුමාන කරන විදිහට සෝම පානය මත්පැන් වර්ගයක් විදිහට තමා තිබිලා තියෙන්නේ.

ඒ වගේම ග්‍රීකයන්ගෙත් මත්පැන්වලට අධිපතිව බැකස් කියලා දෙවි කෙනෙක් ඉදලා තියෙනවා. මෙහෙම බලද්දී මුල් කාලේ මේ මත්පැන් පූජනීයත්වයෙන්, දේවත්වයෙන් පිදුවා කියලා තමා පේන්නේ :)

දැන් කාලෙත් සමහරු මේවා දේවත්වයෙන් පුදනවා නොවැ :)

මේ තියෙන්නේ මත්පැන් වන්දනාව ගාථාවකුත් එක්කම

මත්ද්‍රව්‍ය හා කබරයා දැමීම

අපේ යාළුවෙක්ගේ අයියා කෙනෙක් කසාද බැන්දා. ඉතින් ඒකේ Home Coming එක තිබ්බේ ඊයේ. අපේ එකා අපිටත් invite කරා කාලා බීලා යන්න වරෙන් කියලා :) අපි කොල්ලෝ set එකත් කිට් දාලා ජැන්ඩි පහට ගියා ඕකට. අපේ පැත්තෙම Hotel එකක තමා Home Coming එක තිබ්බේ.

අපි එතැනට 6 විතර set වෙලා couple එක එනකම් කැරකි කැරකි ඉදලා couple එක ආවට පස්සේ hall එකට ගිහින් මුල්ලක තිබ්බ table එකක වාඩිවුණා. මම හිටිය table එකේ අයියා මලෝ දෙන්නෙකුයි තව මල්ලිලා දෙන්නෙකුයි හිටියා. අයියා මලෝ ජෝඩුවගෙන් මලයා මගේ වයසේ, අනිත් මල්ලිලා දෙන්නා මේ අවුරුද්දේ A/L exam කරන එවුන් තුන්දෙනෙක්.

මුලින්ම ඉතින් Welcome Drink එක එහෙම දුන්නා.

ටිකක් වෙලා ගිහින් ගියාම අපේ මිත්‍රයා ඇවිත් ඇහුවා " උඹලා ඇතුලේම ඉන්නවද ? එළියට යනවද ?" කියලා.

මොකද Bar එක එළියේ තිබ්බේ. ඒත් අපි හිටිය hall එක A/C කරලා තිබ්බේ. නිකම් මොකටද එළියේ තැම්බෙන්න යන්නේ කියලා අපේ එවුන් කිව්වා "ඇතුළට මොනවා හරි ගේපන්" කියලා.

අපේ මෑන් කට්ටියට බියර් ගෙනාවා. මම ඉතින් ඒ ජාති මොකුත් පාවිච්චියක් නැහැ.

මම කිව්වා "මචං මට වෙන මොනවා හරි ගේපන්. Coke වගේ මොකක් හරි ජාතියක් ගේපන්. ඒ ගමන් හපන්න කඩල plate එකකුත් ගේපන්" කියලා. අපේ මිත්‍රයා පටස් ගාලා Coke mega එකකුයි කඩල් plate එකකුයි supply කරලා දුන්නා.

මම ඉතින් අරන් ආපු coke එකෙන් Glass එකට ටිකක් හලාගෙන කඩල ටිකකුත් කන්න ගත්තා. මම හිටිය table එකේ හිටිය මල්ලිලා දෙන්නත් Coke එකට set වුණා. අයියා මලෝ බියර් එක හිස් කරන්න පටන් ගත්තා.

ඔය විදිහට යද්දී අයියකාරයා මගෙන් ඇහුවා "මල්ලි, උඹ මොකුත් පාවිච්චියක් නැත්ද? කියලා.

මම කිව්වා "නැහැ අයියේ" කියලා.

Man කිව්වා " උඹ නම් පුදුම එකෙක් බන්" කියලා.

ඒ වෙලේ මල්ලිලා දෙන්නාගෙන් එකෙක් කිව්වා "මාත් කලින් නම් බියර් බීලා තියෙනවා. ඒ බීලා ගිය දවසේ අම්මට ගඳ ඇවිත් පලු යන්න බැන්නා. අද නම් අනිවා ගෙදර ගිය ගමන් මාව ඉඹලා බලනවා. ඒක නිසා අද නම් බැහැ" කියලා

අනිත් එකා කිව්වා "......... [කෙල්ලෙක්ගෙ නමක්] බැහැ කිව්ව දවසේ නම් මම දුකට බියර් එකක් ගැහුවා. ඒත් අද නම් බැහැ අයියේ" කියලා.

මට ඉතින් මේ කතා ටික අහලම මාර හිනා.

ඉතින් ඔය විදිහට යද්දී අයියා මලෝ දෙන්නා හිටු කියලා බියර් බෝතල් හිස් කරනවා. ඔය විදිහට බෝතල අඩුම ගානේ 5 ක් විතර දෙන්නා හිස් කරන්න ඇති. ඔහොම යද්දී මට පේනවා අර කෙල්ල බැහැ කිව්ව දවසේ බියර් එකක් බිව්වා ඒත් අද නම් බැහැ කියපු බුවාගේ glass එකෙන් අමුතු විදිහට පෙණ යනවා. Man මගේ ඉස්සරහ හිටියේ.

මම Man දිහා බලලා පල් හිනාවක් දාපුවාම Man කියනවා "ඔන්න ඔහේ අදත් බියර් ටිකක් බොන්න කියලා හිතුවේ හසිත අයියේ" කියලා.

මම කිව්වා " මල්ලී උඹ Coke එකෙන් පටන් අරන් බියර් එකටත් set වුණා. මෙතන ගල් හරි ඒ ජාතියක් තිබ්බා නම් උඹ ඒකෙනුත් ටිකක් බොනවා. තමුසේ නම් හරිම බඩුවක් තමා" කියලා.

ඊට පස්සේ ඒ මල්ලිත් බියර් බෝතල් භාගයක් විතර බොන්න ඇති. ඉතින් ඔය විදිහට කට්ටිය බියර් බීලා ඉවර කරලා කන්න ගියා. කාලා ඉවර වෙද්දී ආපු හොඳට ගල් පොල් ආදියෙන් පිනාගිය කට්ටිය dance කරන්න පටන් අරන් තිබ්බා. පස්සේ අපේ set එකත් එතනට join වුණා. එතනත් පැය භාගයක් විතර කට්ටිය dance කලා.

අන්තිමට මංගල සභාව පටන් ගත්තා. ඒ වෙලාවේ මම බලද්දී අර අයියා මලෝ දෙන්නාගෙන් මල්ලියි තව අපිත් එක්ක හිටිය මල්ලි කෙනෙකුයි නැහැ. හොයලා බලද්දී දෙන්නා එළියේ කියලා කිව්වා.

ගිහින් බැලින්නම් අර අයියා මලෝ ජෝඩුවේ මලයා එළියේ මල් පඳුරක් ගාවට වෙලා හොඳටම කබරයා දානවා [වමනේ දානවා]. එතනින් ගියා Uncle කෙනෙක් කියනවා "ඔහොම තමා පුතා පුරුදු වෙද්දී. පස්සේ ඕවා හරියනවා" කියලා.

අන්තිමට ඉතින් එකෙක් කබරයා දාන Manගේ පිට අතගාන්න ගත්තා කබරයා දාන්න එක ලේසි වෙන්න. පස්සේ පල්ලෙහා තිබ්බා පුටුවක Man වාඩි කරවලා අපි තුන්දෙනෙක් ගියා මනමාලයාටයි අපේ මිත්‍රයාටයි අපි යනවා කියලා කියන්න.

මනමාලයාටයි අපේ මිත්‍රයාටයි scene එක කියලා අපි පල්ලෙහාට ආයි එද්දී අර මුලින් coke බීලා පස්සේ බියර් ගහපු මලයාගේ මූණ ඇඹුල් වෙලා.

මම ඇහුවා "මොකද මල්ලී උඹටත් කබරයා වගේද ? " කියලා.

Man කිව්වා "ඔව් හසිත අයියේ ඒවගේ කියලා. පස්සේ මම Manවත් අල්ලගෙන පල්ලෙහාට අරන් ආවා.

 

දැන් කට්ටියට ප්‍රශ්නේ අර මුලින් කබරයා දාපු මිත්‍රයාව ගෙදර එක්කන් යන්නේ කොහොමද කියලා. එතන ඉදන් කිලෝ මීටර් 2 ක් විතර තමා ගෙදරට තියෙන්නේ. කට්ටිය මුලින් ඇවිත් තියෙන්නේ Home Coming එක ඉවර වුණාට පස්සේ පයින් කට්ටියත් එක්ක කියෝ කියෝ යන්න. ඒත් දැන් මෙයා කබරයා දාලා කෙලින් ඉන්න පණ නැතිව පුටුවක් උඩ වැටිලානේ ඉන්නේ.

මම ආවේ bike එකේ. මම කිව්වා "හරි එහෙමනම් මම bike එකේ ගිහින් දාන්නම්" කියලා.

පස්සේ මම bike එක අරන් ආවට පස්සේ කට්ටිය Manව උස්සලා bike එකෙන් තිබ්බා. එයාගේ අයියාත් පිටිපස්සෙන් වාඩිවෙලා මල්ලිව අල්ලන් ආවා. මාත් ඉතින් හිමින් හිමින් bike එක අරන් ආවා.

ප්‍රධාන පාරෙන් හැරිලත් ටික දුරක් යන්න ඕනේ manගේ ගෙදරට. ඒ පාරේ හැමතැනම නූතන වාරි නිර්මාණ :) [වලවල්] කබරයා දාපු manගේ ඔලුව bike එක ගැස්සෙද්දී මම දාගෙන හිටපු helmet එකේ වදිනවා. ඒත් Manට ගාණක් නැහැ ඩෝප් නේ :).

අන්තිමට කොහොම හරි ගේ ගාවට ඇවිත් bike එක නවත්තලා මමයි එයාගේ අයියයි එකතු වෙලා අත් දෙකෙන් Manව උස්සලා අරන් වත්තම් කරන් යද්දී Man ආයි කබරයා දැම්මා මගේ ඇඟෙත් කබ්බා.:)

ඊට පස්සේ අයියා දොරට ගහලා අම්මාව කූද්දලා දොර ඇරගත්තා. මායි අයියයි අපේ යාළුවාව සාලේ තිබ්බා පුටු සැටියේ දිගා කරලා ඇඳන් හිටිය ෂර්ට්, බැනියම්, සපත්තු ගලෝලා fan එක දැම්මා හුළං ටිකක් වදින්න. ඊට පස්සේ ඉතින් මාත් ගෙදර යන්නම් කියලා ගෙදර එන්න ආවා. ඕන් ඔහොමයි වැඩ

ගෙදර එන ගමන් මට හිතුණේ මිනිස්සු ඇඟට ඔරොත්තු දෙන ජාති කන්න බොන්න ඕනේ. මම කිව්වේ මට වෙච්ච හදියක් ගැන ඊයේ. අන්තිමට වෙන දේ පේනවානේ. මට තව හිතුණා එයාගේ අම්මා මොනවා හිතනවා ඇද්ද පුතා ගෙදර ආපු විදිහ දැක්කාම. අපේ එකා බියර් ගැහුවේ. තව ඉතින් ලංකාව පුරා කොච්චර තරුණයෝ ඒ වගේම තරුණියොත් ඇද්ද මේ විදිහට නොයෙක් ආකාරයේ මත්ද්‍රව්‍ය වලට ඇබ්බැහි වුණු.

අරක්කු, සිගරට්, මත් කුඩු වගේ ඒවා ගත්තා කියලා අමුතුවෙන් හම්බෙන්නේ මොනවාද ? එක්කෝ අතේ තියෙන කීයකට හරි තට්ටු වෙයි. ඒත් නැත්නම් මේ පසුකාලීනව එන අසනීප. මෙහෙම බලද්දී කිසිම හොඳක් නැති එකක් මිනිස්සු ගන්නේ අහවල් එකකටද ?

මේ කතාව කියද්දී මත්පැන් හැදුණු හැටි ගැන කතාවක් මතක් වුණා. ඒ කතාව හෙට කියන්නම්කෝ. අද හුඟක් ඒවා කිව්වානේ :)

මෙන්න "මත්පැන් මුලින්ම හැදුණු හැටි" ගැන කතාව ඒකත් කියවලා බලන්න.

මගේ අසනීපය සහ මිතුරුගුණාලංකාරය

කම්මැලිකමේ හිටපු දවසක මගේ මේස ලාච්චුව ටිකක් අස් කරන්න හිතලා අස් කරපු වෙලේ මම ඉස්කෝලේ යන කාලේ ලියපු කවි ??? [නිසදැස්] වගයක් හම්බුණා කියලා මම කිව්වා මතක ඇති. ඒවායෙන් මම A/L General English paper එක දවසේ ලියපුවා ටික ආගිය කවි කියලා ආගිය කතා වෙනුවට ආගිය කවි, ඉවර නැතෝ - ආගිය කවි 2, ආගිය කවි ඉවරා.....යි හැටියට දැම්මත් කට්ටියට මතක ඇති. ඉතින් අදත් දාන්න හිතුවේ එහෙම මේස ලාච්චුවේ තිබිලා හම්බුණු නිදහස් ආකරයකට ලියපු කතාවක් වගේ කවියක්.

මේකෙත් නිධාන කතාව කිව්වොත් මම කරන A/L කාලේ Logic වලට class ගියේ කැලණියේ දිප්පිටිගොඩ පාරේ තිබ්බ class එකකට කියලා මම කලින් කියලා ඇති. ඒ පංතියේ හිටපු මලින්ද කියන කෙනාට කොල්ලෙක් හදපු සිංදුව එහෙමත් ඔයාලට මතක ඇති.

ඉතින් 2008 අවුරුද්දේ මැයි මාසේ 18 [මට මතක විදිහට] උදේ වරුවේ Logic class එකේ ඉද්දී එකපාරටම මගේ පපුව හිර වෙනවා වගේ ගතියක් ආවා. ඒක මම කට්ටියට කියපු ගමන් වහා ක්‍රියාත්මක වන පරිදි තොරණ හන්දීය ඉන්න පෙරේරා දොස්තර මහත්තයා ගාවට මාව එක්කන් ගියා. ඒ වෙලාවේ එයා හිටියේ නැහැ.

මට ඒ වෙලාවේ හොඳටම පපුව රිදෙන්න අරන් තිබ්බේ. හුස්ම ගද්දිත් පපුව රිදෙනවා [පපුව රිදෙනවා කියලා හුස්ම ගන්නේ නැතිව ඉන්නද ? :) පස්සේ ත්‍රීවීල් එකකින් මාව කොළඹ General Hospital එකට එක්කන් ගියා.

මාව කරපු දොස්තර නෝනා කිව්වා මට ගැස්ට්‍රයිටීස් හැදිලා තියෙන්නේ. ඒකෙත් ටිකක් සංකීර්ණ තත්වයක් කියලා. මිරිස් ජාති වැඩියෙන් දාලා තියෙන කෑමෙන් එහෙම පරිස්සම් වෙන්න. හරි වෙලාවට කෑම ගන්න කියලා. පස්සේ එහෙන් බෙහෙත් අරගෙන ආපහු මාව Logic class එකටම එක්කන් ඇවිත් වාහනේකින් මාව පරිස්සමට ගෙදර ගිහින් ඇරලුවා.

එදා හවස මට හොඳටම ආමාරු වුණා. මම නම් හිතුවේ මාව මැරෙයි කියලා [අම්මපා අමූලික ඇත්ත :)] පස්සේ අපේ ගෙවල් පැත්තේ ඉන්න දොස්තර මහත්තයා ගාවට ගියා. එයා General Hospital එකෙන් දීපු බෙහෙත් නවත්තලා සිරප් එකක් දුන්නා පාවිච්චි කරන්න. ඒකෙන් තමා ලෙඩේ අඩුවුනේ.

ඉතින් මේ සිද්ධිය ගැන තමා මම ඒ දවස්වලම ඒ කියන්නේ 2008 මැයි 24 මේ කවි ? ලියලා තියෙන්නේ. කියවලාම බලන්නකෝ


පපුවේ අමාරුවක්
සෑදී උදෑසන
විගසින් බෙහෙත් ගැනුමට
මිතුරා ගෙනගියද
එහි ඇත්තේ පෝලිමකි

පැතුවා උපදෙසක්
දුන්නා අනගි ඔවදන්
එව්වා තව මිතුරෙක්
ගියා අපි මහ රෝහලට

එහිදී නැත බියක්
ගත්තා හනික අංකයක්
නැත එහි පෝලිමක්
විගස අපි හමුවූවා වෙදැදුරු

මම ගත්තා පටන්
කිව්වා ලෙඩේ හැටි මුල සිට
ගත්තා ඇය තේරුම්
ගැස්ට්‍රයිටිස් බවම කීවා මා හට

දැනුනා සැහැල්ලුවක්
ඔසුසලේ පෝලිමක්
බෙහෙත් ගැනුමත්
පසෙකලා තියලා
බීවා නෙස්ටමෝල්ට් කෝප්ප්යක්

නැගලා බස් රියක
ආවා 6 කණුවට
මං බැස්සා එතැන
අනික් දෙදෙනා ගියා ඉදිරියට

ගියා මිස්ගේ ගෙදර
ප්‍රශ්න නම් වැලකි
නමුත් දුන්නා හැමට පිළිතුරු

වාඩිවූවා සැටියේ
මහත් උවටැන් ලැබුණේ
තැඹිලි බීමට
බත් ටික අත ලඟට
අත සේදුමට වතුරද
මෙලෙස ලැබුණා මේ ගිලනාට

අවසන A/C කාරයකින්
ගමනින් අඩකට හෝ
ලැබුණා ප්‍රවාහනයක්

සැන්දෑවේ හොඳටම
අමාරු වී මා හට
දැනුනා මර බියල්
සියල්ල අඳුරු වී ගොස්

නමුත් පෙර පින මට
පෑදී ආවා හනි හනිකට
ගත් බෙහෙත්වලින්
යම්තම් සුවයක් ලදිමි මම

කළණ මිතුරු ගුණ
සිහිවන්නේ මා හට
මිතුරන් නිසාමය
මෙතරම් සුවයක් මට

SMS ගොඩයි
Calls නම් චුට්ටයි
පිළිතුරු දෙන්න අමාරුයි
ඒත් හිතේ සන්තෝසේ

පියේහි විප්පයෝගෝ දුක්ඛෝ
ඒ නම් බුදු බණයි
ඒවා සත්‍යමයි
මිතුරෝ මට සම්පත්

මිතුරන් නොමැති නම්
මෙලොව ජීවත්වන්නේ ඇයි
හනි හනිකටම ගොස්
වහා මිතුරෙක් සොයා ගනු මැන

මාගේ මිතුරෝ නම්
පෙර භවයේ මගේ මිතුරන්
සැමට මම තුති දෙමි
නමා මාගේ හිසත් පපුවත්


ඉතින් මේ වෙලාවේ අපේ Logic class එකේ හිටපු යාළුවෝ ටික වගේම ගුරුතුමියත් වුණු මහන්සිය ගැන ඇත්තටම සතුටුයි. ඉතින් සැබෑ මිතුරුකම කියන්නේ සැපේදී වගේම දුකේදීත් යාළුවාට පිහිටවෙන එකනේ. මාව Hospital එක්කන් යන්න, ගෙදර එක්කන් යන්න, ඊටත් පස්සේ සුව දුක් අහන්න බලන්න වගේ හැම එකකටම මගේ මේ යාළුවෝ ටික සම්බන්ධ වුණා.

ප.ලි.: මට ගැස්ට්‍රයිටිස් හැදෙන එක අතිශය සාධාරණයි. මොකද මට ගැස්ට්‍රයිටීස් හැදුණේ උදේට නොකා ඉදල නෙමෙයි. සැර වැඩි කෑම ජාති කාලමයි. උදාහරණයක් කිව්වොත් ගෙදර තිබ්බ ලුණු දෙහි දාපු බෝතලේකුයි අච්චාරු බෝතලේකුයි මම විතරක් තනියෙන්ම කාලා ඉවර වෙලා තිබ්බා. මම හිතුවේ ඒක ඉවර වුණේ අනිත් අයත් ඒවා කාපු නිසයි කියලා. ඒත් බැලුවාම මම විතරයි කාලා තියෙන්නේ :)

නස්රුදීන්ගේ කතාවක්

මට මේ පහුගිය දවසක පොඩි කාලේ කියවන්න [තාමත් පොඩි එකා තමා :)] හම්බුණු පොතක් ආයි පාරක් කියවන්න හම්බුණා. පොතේ නම තමා නස්රුදීන්. පොතේ සංස්කාරකවරයා තමා පර්සි ජයමාන්න මහත්තයා.

මේ නස්රුදීන්ගේ කතා ගත්තහම ඒවායේ දෙපැත්තක් තියෙනවා කියලා තමා පිළිගැනීම. ඒ කියන්නේ මේ කතාවලින් හාස්‍යය වගේම ඉගෙන ගන්න දේකුත් තියෙනවා කියන එකයි. නස්රුදීන් හිටිය රට කියලා පෙන්නන්න රටවල් කීපයක් කලත් නස්රුදීන්ගේ සොහොන පවා තියෙන තුර්කිය තමා නස්රුදීන්ගේ උපන් රට විදිහට සලකන්නේ. ඊසොප්ගේ, අන්දරේගේ, ඒවගේම සුෆී උපමා කතාවලට නස්රුදීන්ගේ කතාත් සමකලාට වරදක් නැහැ.

කාට කාටත් හිතන්න පුළුවන් යමක් ඉතුරු කරන නස්රුදීන්ගේ කතාවක් කියන්න තමා හිතුවේ. ඔන්න කතාව.

කාලයක් නස්රුදීන් රජවාසලේ සේවය කලා.රජතුමාටත් නස්රුදීන් නැතිවම බැරි පුද්ගලයෙක් වෙලා තිබ්බේ [අපේ රටේ හිටිය අන්දරේ වගේ] දවසක්දා රජතුමා කෑමට වාඩිවෙලා හිටියා පුදුමාකාර බඩගින්නකින් [කියමුකෝ ලංකාවේ විදිහට යකෙක් කන්න බඩගින්නෙන් කියලා]

එදා රජතුමාට ප්‍රධාන අරක්කැමියා හදලා තිබ්බා එක ව්‍යංජනයක් හරිම රසට තිබ්බා. රජතුමා ඒක නිසා හුඟක් සතුටු වෙලා ඒ ව්‍යංජනය හැමදාම හදන්න නියම කළා.

ඒ වගේම රජතුමා නස්රුදීන්ගෙන් ඇහුවා "ඒවා ලෝකේ තියෙන රසම එළවළු ජාතිය නේද නස්රුදීන් ?" කියලා.

ඒකට පිළිතුරු විදිහට "එසේය දේවයන් වහන්ස, ඒවා තමයි මේ ලෝකේ තියෙන රසවතම එළවළු ජාතිය" කියලා නස්රුදීනුත් කිව්වා.


මේ විදිහට එක දිගට සතියක් විතර මේ ව්‍යංජනය කද්දී රජතුමාට හොඳටම එපා වුණා [එක දිගට කද්දී මී පැණි වුණත් තිත්ත වෙනවාලුනේ]

රජතුමා ප්‍රධාන අරක්කැමියාට කෑ ගහලා කිව්වා "අරන් පලයන් මේ ව්‍යංජනේ මගේ දෑහෙට පේන්නේ නැති වෙන්න. මට මේ ව්‍යංජනේ පෙන්නන්න බැහැ" කියලා.

ඒ වෙලාවේ නස්රුදීන් කිව්වා "ඒක තමා දේවයන් වහන්ස ඒවා තමයි මේ ලෝකේ තියෙන නීරසම, පිළිකුල්ම එළවළු ජාතිය" කියලා

මේක අහපු රජතුමා නස්රුදීන්ගෙන් ඇහුවා "නස්රුදීන් මේවා මේ ලෝකේ තියෙන රසම එළවළු ජාතිය කියලා උඹ පිලි අරන් සතියක්වත් ගියේ නැහැනේ" කියලා.

ඒ වෙලාවේ නස්රුදීන් බොහොම බය පක්ෂපාති ස්වරූපයෙන් කිව්වා "මම එහෙම කිව්ව එක නම් ඇත්ත තමා දේවයන් වහන්ස. මොකද මම සේවය කරන්නේ ඔබ වහන්සේට මිසක් එළවළුවකට නෙමෙයිනේ" කියලා.

ප.ලි.: මේ කතාව කියෙව්වාම මට මුලින්ම මතක් වුණේ සයිමන් නවගත්තේගමයන්ගේ "සුභ සහ යස" නාට්‍යයේ ඉන්න රජතුමාගේ ඇමති මණ්ඩලය. ඒ වගේම දැන් කාලේ ඉන්න රජ වාසල ඇත්තොත් මතක් නොවුණාම නොවෙයි :)

මම බෙහෙත් පාවිච්චි කරපු හැටි

මට ඊයේ මොකුත් කතාවක් දාන්න වුණේ නැහැ. මොකද මට පොඩ්ඩක් අසනීප වෙලා ඒකට බෙහෙත් ටිකක් ගන්න දොස්තරව හම්බෙන්න හැන්දෑවේ ගිය නිසා. අසනීපේ තමා මුළු ඇඟම කසන්න ගත්ත එක. කොහොමත් මේ කාලේට කැසිල්ල තියෙන එකනේ. ඒක ටිකක් උත්සන්න වුණු තත්වයක් තමා මේක.

ඉතින් දොස්තර නෝනා ගාවට ගියාපුවාම එතැන ඉන්න සෙනඟ. බාගෙට බාගයක් විතර හිටගෙනත් ඉන්නවා. මට මේක දැක්කාම හිතුණේ ලංකාවේ හුඟක් මිනිස්සුන්ට අසනීපයි නේ කියලා.

කොහොමින් කොහොම හරි දොස්තර නෝනා මේ අසනීපෙට බෙහෙත් එයා ගාව නැහැ කියලා ඕන කරන බෙහෙත් ටික pharmacy එකෙන් ගන්න කියලා chit එකක් ලියලා දුන්නා. මම දොස්තර නෝනාට ස්තුති කරලා තාත්තට ඒ chit එක දුන්නා බෙහෙත් ටික pharmacy එකෙන් ගන්න ඕනේ කියලා. [මට මුලින් කියන්න අමතක වුණා තාත්තත් මාත් එක්ක බෙහෙත් ගන්න යන්න ආවා]

මඟදී අපේ දුරින් නෑ කෙනෙක් වෙන මාමා කෙනෙකුත් හම්බුණා. එයත් අපේ ගෙවල් පැත්තේ ඉන්න නිසා එයත් වාහනේට ගොඩවුණා. ඉතින් ඔය දොස්තර නෝනා බෙහෙත් දෙන තැන හන්දියේ pharmacy තුනක් තියෙනවා.

තාත්තා බෙහෙත් ටික අරන් එන්න ඒ එක pharmacy එකකට ගියා. පස්සේ තාත්තා බෙහෙත් අරන් ඇවිත් කිව්වා "Chit එකේ බෙහෙත් ජාතිවලින් දෙකයි තිබ්බේ අනිත් එක තිබ්බේ නැහැ. කෝකටත් අනිත් pharmacy එකටත් ගිහින් බලලා එන්නම්" කියලා තාත්තා අනිත් pharmacy එකටත් ගියා.

ගිහින් ඇවිත් කිව්වා" ඒකෙත් නැහැ බෙහෙත. මම හෙට කොළඹ ගිහින් එද්දී අරන් එන්නම්" කියලා.

මේ වෙලාවේ අපේ ඥාතියා කිව්වා "කෝකටත් අනිත් pharmacy එකෙත් බලන්න. එක පාර බෙහෙත් ටික අරන් යන එක හොඳයිනේ" කියලා.

ඒක නිසා තාත්තා කෝකටත් කියලා ඒ pharmacy එකටත් ගියා. හොඳ වෙලාවට ඒ pharmacy එකේ බෙහෙත තිබ්බා.

ඉතින් තාත්තා කිව්වා "ඒ pharmacy එකේ බෙහෙත තිබ්බා හොඳ වෙලාවට. බෙහෙත තිබිලා අදම ගත්ත එක හොඳයි නැත්නම් ඕක අමතක වෙන්නත් තිබ්බා" කියලා.


ඔහොම කියද්දී මටත් මතක් වුණා මීට මාස 4 කට විතර ඉස්සෙල්ලා වුණු වැඩක්. මම තාත්තට කිව්වා "ඒක නම් ඇත්ත තාත්තේ බෙහෙත තිබ්බ එක හොඳට ගියා. මීට මාස 4 කට විතර කලින් මට උණ හැදිලා බෙහෙත් ගන්න ගිය වෙලේ දොස්තර pharmacy එකෙන් ගන්න කියලා දීපු බෙහෙත මට ඔයාට කියලා ගෙන්න ගන්න අමතක වුණානේ. අළුත් අවුරුද්දට පර්ස් එක අස් කරද්දී chit එක පර්ස් එක ඇතුළේ තිබිලා හම්බුණා නේ" කියලා.

මේක අහපු අපේ තාත්තා හිනා වෙවී කිව්වා "අපරාදේ ඒ බෙහෙත ගන්න මම එහෙට මෙහෙට ඇවිදලා මහන්සි වුණේ. ගිය පාරත් බෙහෙත් chit එක පර්ස් එකේ තියන් ඉදලා සනීප වුනා නම් මේ පාරත් ඒකමනේ කරන්න තිබ්බේ" කියලා.

ඕන් මට වෙන වැඩ. ඔයාලට එහෙම වැඩ වෙලා නැද්ද ?

ප.ලි.:
ඇත්තටම එදා දොස්තර මහත්තයා බෙහෙත් ජාති 3 ක් විතර දුන්නා. pharmacy එකෙන් ගන්නත් එක බෙහෙත් ජාතියක් දුන්නා. නැතුව මම කිසිම බෙහෙතක් ගන්නේ නැතිව බෙහෙත් chit එක පර්ස් එකේ දාගෙන ඉදලා සනීප වුනේ නැහැ.

කෝකටත් කියලා මේක කිව්වේ දැන් බෙහෙත් හිඟේකුත් ලංකාවේ තියෙනවා කියනවානේ. කට්ටිය බෙහෙත් ගන්නේ නැතිව බෙහෙත් chit සාක්කුවේ දාගෙන හිටියොත් සනීප වෙන්න කියලා :) :) :)

ප.ප.ලි.: අද උදේ ඇඟ හෝදන්න ගිය වෙලාවේ ඇඟේ ගාන්න සබන් තිබුණේ නැහැ ඉවර වෙලා. මම ගේ පුරා හෙව්වත් ඇඟේ ගාන සබන් හොයා ගන්න බැරිවුණා. මට පස්සේ තමා මතක් වුණේ ඊයේ බෙහෙත් ගන්න ගිය වෙලේ දොස්තර නෝනා කිව්ව කියලා "සනීප වෙනකම් ඇඟේ සබන් ගාන්න එපා" කියන එක :) :) :)